23082017Headline:

Ηθική υποχρέωση η βοήθεια στην Ελλάδα

Στην Ιστορία πρέπει να αναζητήσει κανείς τους λόγους για τους οποίους η Γερμανία οφείλει σήμερα να βοηθήσει την Ελλάδα.

Η καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ

Η άποψη αυτή διατυπώνεται σε άρθρο-καταπέλτη για την πολιτική της Ανγκελα Μέρκελ, που δημοσιεύεται στο πρακτορείο Bloomberg, βάσει του οποίου αν εξεταστούν όσα διαδραματίστηκαν το 1953, με τη μεταπολεμική διαγραφή του γερμανικού χρέους, τότε θα αναθεωρηθεί η εσφαλμένη εντύπωση για τους «ενάρετους Γερμανούς» και του «ανάξιους Ελληνες».

Η γαλλική «Le Monde» διαπιστώνει την ίδια ώρα πρόοδο στην προσπάθεια επίλυσης της κρίσης χρέους, καθώς, όπως σημειώνει «οι πολιτικοί της ΕΕ προχώρησαν αφήνοντας πίσω τα σενάρια για τον ευρωπαϊκό Αρμαγεδδώνα που θα ακολουθούσε την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ».

Προειδοποιεί, όμως, παράλληλα ότι στα θεμέλια της οικονομίας παραμένουν τρεις κίνδυνοι: οι τράπεζες που δεν χρηματοδοτούν την οικονομία, η πιθανότητα αποτυχίας των προγραμμάτων λιτότητας και μια γενικευμένη πολιτική ανατροπή λόγω του φάσματος της φτώχειας και της δυστυχίας.

Ο αρθρογράφος του Bloomberg επιρρίπτει από την πλευρά του «πυρά» κατά του Βερολίνου, τονίζοντας ότι η Γερμανία έχει ηθική υποχρέωση να βοηθήσει όπως ακριβώς έπραξαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί της, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, όταν βοήθησαν τη Γερμανία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Υπό την αιγίδα των ΗΠΑ η εισαγωγή του γερμανικού μάρκου το 1948 έσβησε το μεγαλύτερο μέρος από το εγχώριο χρέος της Γερμανίας, τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα, που το 1938 αντιστοιχούσε σε επίπεδα τετραπλάσια από το ΑΕΠ της χώρας. Η κίνηση αυτή βοήθησε τη Γερμανία να κάνει μία νέα αρχή και να ξεκινήσει το οικονομικό της θαύμα, που άπαντες ακόμη θαυμάζουν», εξηγεί.

Συνεχίζει, δε, λέγοντας πως με την εφαρμογή του Σχεδίου Μάρσαλ οι εταίροι των ΗΠΑ παραιτήθηκαν από τα δικαιώματά τους στο γερμανικό χρέος, ενώ αναβλήθηκε και η πληρωμή τόκων την περίοδο 1947-1952. Το 1953 οι ΗΠΑ επέβαλαν επίσης τη Συμφωνία του Λονδίνου για τη διαγραφή του εξωτερικού χρέους της Γερμανίας.

Η Ελλάδα επίσης συνεισέφερε στη μεταπολεμική διαγραφή του γερμανικού χρέους.

Οπως υποστηρίζει ο αρθρογράφος Τζον Σφακιανάκης, «η στήριξη της Γερμανίας τότε ήταν εξίσου επίμαχη όσο είναι στις μέρες μας η ελληνική διάσωση. Το γερμανικό σύστημα του 1950 ήταν ατελές – όπως σήμερα το ελληνικό. Το έλλειμμα εσόδων για το Δημόσιο οδήγησε σε σημαντικές αλλαγές του συστήματος κατά τον Μεσοπόλεμο». Καταλήγει, δε, θυμίζοντας ότι η συμφωνία του 1953 μείωσε το εξωτερικό χρέος της Γερμανίας κατά 50% και παρέτεινε την αποπληρωμή του για τρεις δεκαετίες.

Το χρέος
Επέτρεψε στη Γερμανία να επιστρέψει στις αγορές, να γίνει μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Τη δεκαετία του 1950 η υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη πάλευε με χρέη ανώτερα του 200% του ΑΕΠ, ενώ την ίδια περίοδο η Δυτική Γερμανία είχε τελικά χρέος μικρότερο από το 20% του ΑΕΠ.

Σύμφωνα με το Bloomberg, «η γενναιοδωρία των Αμερικανών έδωσε στη Γερμανία οδό διαφυγής από τη μη βιώσιμη κατάσταση των χρεών της. Για τον ίδιο λόγο η Γερμανία θα πρέπει να ενεργήσει σήμερα με την ίδια διορατικότητα για την Ελλάδα».