21112017Headline:

La Passione: H όπερα συναντά τη μόδα για τα 25 χρόνια του Marie Claire (live)

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 25 χρόνων της ελληνικής έκδοσης του περιοδικού Marie Claire, η Εθνική Λυρική Σκηνή και ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη παρουσιάζουν απόψε στις 8 την παράσταση La Passione, μια δημιουργική συνάντηση της όπερας με τη μόδα.

Το πρότζεκτ “Όπερα και Μόδα” εγκαινιάστηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή τον Απρίλιο του 2013 και βασίζεται σε μια ιδέα της δημοσιογράφου της εφημερίδας “Το Βήμα” Ίσμας Τουλάτου η οποία έχει και την γενική επιμέλεια.

Στη νέα παραγωγή «όχημα» το πάθος, πέντε Έλληνες σχεδιαστές, ο Βασίλης Ζούλιας, η Ιωάννα Κουρμπέλα, ο οίκος Konstantinos Melis by Laskos, το δίδυμο Mi-Ro και η Ορσαλία Παρθένη, «αναμετρώνται» με ισάριθμες εμβληματικές ηρωίδες της όπερας: την Τραβιάτα του Βέρντι, την Κάρμεν του Μπιζέ, την Υπνοβάτιδα του Μπελίνι, τη Δαλιδά του Σεν Σανς και την επίσης του Βέρντι Αΐντα, αντίστοιχα, προσεγγίζοντας καθένας από μία με τη δική του διαφορετική ματιά. Τη μουσική επιμέλεια της παράστασης έχει ο Δημήτρης Γιάκας, τη σκηνοθετική επίβλεψη οΑλέξανδρος Ευκλείδης ενώ οι σοπράνο Βασιλική ΚαραγιάννηΈλενα ΚελεσίδηΆννα Στυλιανάκη και οι μέτζο σοπράνο Ελένη Βουδουράκη και Ινές Ζήκου ερμηνεύουν τα επιλεγμένα αποσπάσματα.

Συμμετέχει επίσης, ο τενόρος Δημήτρης Πακσόγλου αλλά και σπουδαστές της Σχολής Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής υπό τη διεύθυνση του Γιάννη Ντοντσάκη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν πρόκειται για επίδειξη μόδας, όπου η όπερα συνοδεύει την παρέλαση των μοντέλων. Δεν πρόκειται ούτε για συναυλία, όπου η ντίβα εντυπωσιάζει (και) με δημιουργίες υψηλής ραπτικής. Μέσα από το ιδιαίτερο αυτό δρώμενο, επιχειρείται να καταδειχθεί περαιτέρω ο «συνολικός», σύγχρονος και διαχρονικός χαρακτήρας της όπερας και οι πολλές, άγνωστες ίσως ακόμη, δυνατότητες προσέγγισης με άλλους χώρους έτσι ώστε να ανοιχτεί σε νέα πεδία και να προσελκύσει νέο, αντίστοιχα, κοινό χωρίς «εκπτώσεις» στο αισθητικό επίπεδο.

Άλλωστε, τα τελευταία χρόνια η όπερα και η μόδα είναι δύο κόσμοι που όλο και περισσότερο έρχονται ο ένας κοντά στον άλλο. Το γεγονός ότι ο ένας μετά τον άλλοι οι κορυφαίοι σχεδιαστές (Αρμάνι, Μισόνι, Γκαλιάνο, Πράντα, Λάγκερφελντ, Ουνγκαρό, Αλάια κ.α.) «υποκύπτουν» στο λυρικό θέατρο, ντύνοντας ορισμένες από τις πιο πολυσυζητημένες παραστάσεις των δύο τελευταίων δεκαετιών στις μεγαλύτερες όπερες του κόσμου (Σκάλα, Μετροπόλιταν, Κόβεντ Γκάρντεν κ.α.) είναι μια μόνο, η πιο προφανής, ίσως, παράμετρος.

Από την άλλη, η μόδα προσεγγίζει όλο και περισσότερο τη θεατρική και σκηνική πράξη, αφού τα τελευταία χρόνια μετακινείται όλο και περισσότερο προς το «σόου» από πλευράς παρουσίασης (αντί της κλασικής πασαρέλας) και προς το «κοστούμι» από πλευράς έμπνευσης (παραμερίζοντας το δόγμα «κανονικά ρούχα για κανονικές γυναίκες»). Με δεδομένο, παράλληλα, το γεγονός ότι η πάλαι ποτέ άποψη των ακαδημαϊκών κύκλων ότι η μόδα είναι πολύ «ασήμαντη» για να αποτελέσει θέμα σοβαρής εξέτασης έχει αλλάξει άρδην, η δραματική αλλαγή του τοπίου είναι φανερή.

Πηγή: tovima.gr