«Μαύρη Πέμπτη» για 60.000 έλληνες δανειολήπτες

Η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας (Swiss National Bank – SNB) αιφνιδίασε την Πέμπτη τις αγορές ανακοινώνοντας ότι διακόπτει την ελάχιστη συναλλαγματική ισοτιμία του 1,20 φράγκου ανά ευρώ.

Η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας είχε θέσει το όριο του 1,20 πριν τρία χρόνια, προκειμένου να ανασχέσει τις μαζικές αγορές μεσούσης της κρίσης στην Ευρωζώνη.

Η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας αντιστεκόταν για αρκετούς μήνες στις πιέσεις για άρση της οροφής στην ισοτιμία του φράγκου.

Το ενδεχόμενο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να ανακοινώσει πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης την ερχόμενη εβδομάδα αύξησε τις πιέσεις, με την SNB να αγοράζει συνεχώς ευρώ τις τελευταίες ημέρες για να στηρίξει την ισοτιμία του 1,20.

Μετά την ανακοίνωση της SNB, επικράτησε προς στιγμή «πανικός» στις αγορές, με το ελβετικό νόμισμα να ενισχύεται κατά περίπου 30% σε σχέση με το ευρώ (0,805 φράγκα ανά ευρώ) και 25% συγκριτικά με το δολάριο (88 φράγκα ανά δολάριο).

Στο -0,75% μείωσε τo επιτόκιο του ελβετικού φράγκου η SNB, τονίζοντας πως το νόμισμα παραμένει υπερτιμημένο, αλλά λιγότερο από πριν.

Παράλληλα έθεσε νέο range για το τριμηνιαίο libor μεταξύ-1,25% και -0,25%, ενώ ανέφερε ότι εγκαταλείπει το «στόχο» της ελάχιστης ισοτιμίας με το ευρώ (1,20 ελβετικά φράγκα ανά ευρώ).

Σε ανακοίνωσή της, η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας ανέφερε ότι «παρά το γεγονός ότι το ελβετικό φράγκο παραμένει υπερτιμημένο, η υπερτίμηση έχει μειωθεί συνολικά σε σχέση με την εφαρμογή του μέτρου της ελάχιστης ισοτιμίας»

«Μαύρη Πέμπτη» για 60.000 δανειολήπτες

Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε -σε διάστημα λίγων λεπτών- ζημιά που ξεπερνά το 1 δισ. ευρώ σε περισσότερους από 60.000 έλληνες δανειολήπτες, οι οποίοι έχουν δάνεια, κυρίως στεγαστικά, σε ελβετικό φράγκο.

Σύμφωνα με στοιχεία από τις τράπεζες, το ύψος των εν λόγω δανείων φτάνει τα 6 δισ. ευρώ και με την εκτίναξη στην ισοτιμία του ελβετικού φράγκου χρειάζονται πολλά περισσότερα ευρώ για να αποπληρώσουν κεφάλαιο και δόσεις.

Τραπεζικά στελέχη ανέφεραν πάντως ότι οι δανειολήπτες που έχουν χρέη σε ελβετικό φράγκο δεν θα πρέπει να προβούν σε εσπευσμένες κινήσεις, καθώς αν μετατρέψουν τώρα το δάνειό τους σε ευρώ, καταγράφουν πραγματικές ζημιές, ενώ αν παραμείνουν στο ελβετικό νόμισμα, οι ζημιές που καταγράφουν είναι λογιστικές και άρα εν δυνάμει ανατρέψιμες.

Η μεγάλη «κίνηση» προς το ελβετικό φράγκο έγινε το 2008, όταν η ισοτιμία ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκή (κοντά στο 1,60 με 1,62) και τα επιτόκια του ευρώ ακόμα υψηλά. Τότε, σχεδόν το 15% των νέων χορηγήσεων στεγαστικών δανείων γινόταν στο ελβετικό νόμισμα. Τότε όμως ήταν και η ιδανική ευκαιρία να τοποθετηθεί κανείς επενδυτικά στο ελβετικό νόμισμα.

Ακόμα όμως και αρκετούς μήνες αργότερα, στα τέλη Ιουλίου του 2009, η ισοτιμία ευρώ/ φράγκου βρισκόταν στο 1,522, ιδιαίτερα συμφέρουσα για όσους είχαν κάνει τη μετατροπή στο ελβετικό νόμισμα. Έτσι, αρκετοί ήταν εκείνοι που και τότε επέλεξαν το ελβετικό νόμισμα. Τα δεδομένα όμως άλλαξαν άρδην και η ισοτιμία στις αρχές του 2011 κατρακύλησε μέχρι και το 1 προς 1, πριν την εφαρμογή της ελάχιστης ισοτιμίας του 1,2.

Εν συνεχεία, και μέχρι σήμερα, η ισοτιμία είχε ελάχιστη διακύμανση, μέχρι τα επίπεδα του 1,26 καθώς η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας είχε διατηρήσει το ελάχιστο όριο.

Πλέον, για όσους είχαν πάρει δάνεια σε ελβετικό φράγκο το 2008, η «ζημιά» φτάνει ή και ξεπερνά το 30% σε κεφάλαιο και δόσεις.

Μετά την αιφνιδιαστική απόφαση της κεντρικής τράπεζας, ο δείκτης SMI του χρηματιστηρίου της Γενεύης, οποίος παρακολουθεί την πορεία 20 μετοχών εταιριών υψηλής κεφαλαιοποίησης, εμφανίζει την Πέμπτη απώλειες 12,04%. Ο SMI διαμορφώνεται έτσι στις 8.093,81 μονάδες.

Το πολωνικό νόμισμα, το ζλότι, και οι μετοχές των πολωνικών τραπεζών έκαναν βουτιά, μετά την ανακοίνωση της Ελβετίας, καθώς αυξάνεται το κόστος εξυπηρέτησης των στεγαστικών δανείων που έχουν πάρει Πολωνοί με νόμισμα αναφοράς το φράγκο.

Οι πολωνικές τράπεζες είχαν στα χαρτοφυλάκια τους στις 30 Νοεμβρίου 2014 στεγαστικά δάνεια σε ελβετικό νόμισμα ύψους 131 δισ. ζλότι, ποσό που αντιστοιχεί στο 46% του συνόλου των στεγαστικών δανείων. Ο

ι Πολωνοί και κάτοικοι άλλων χωρών της Ανατολικής Ευρώπης είχαν σπεύσει να συνάψουν δάνεια σε ελβετικό νόμισμα και ευρώ, επειδή ήταν φθηνότερα έως την κρίση του 2008, για να δουν στη συνέχεια το κόστος εξυπηρέτησής τους να αυξάνεται λόγω των μεταβολών στις αγορές συναλλάγματος.