Νίκη για την κυβέρνηση η υποχώρηση των απεργών της ΔΕΗ

Ως μια πρώτη νίκη στρατηγικής σημασίας εκλαμβάνεται από υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη η υποχώρηση των εργαζομένων της ΔΕΗ και η απόφασή τους να αναστείλουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις. Η κίνηση του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά να προχωρήσει το πρωί του Σαββάτου στην πολιτική κινητοποίηση (επιστράτευση) των εργαζομένων της ΔΕΗ και την επίταξη όλων των εγκαταστάσεων της εταιρίας, αν και κρίθηκε ως υψηλού ρίσκου επιλογή, εντούτοις στην πράξη αποδείχθηκε, για μια ακόμη φορά σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα ως αποτελεσματική.
Ο Πρωθυπουργός είχε αποφασίσει από την πρώτη στιγμή ότι η κυβέρνηση δεν έπρεπε να δείξει δείγματα υποχωρητικότητας, καθώς δεν ήθελε να περάσει ένα μήνυμα στην κοινωνία ότι ανέχεται τις συντεχνίες και οργανωμένες ομάδες συμφερόντων και από την άλλη πλευρά ο στόχος ήταν να δείξει στον κύκλο των πιστωτών, ότι προχωράει αταλάντευτα και χωρίς παλινωδίες στην υλοποίηση των δεσμεύσεών του και δεν υφίσταται ουδεμία μεταρρυθμιστική κόπωση.
Ως εκ τούτου, η κίνηση για επιστράτευση, μετά την δικαστική απόφαση που έκρινε παράνομη και καταχρηστική την απεργία των εργαζομένων της ΔΕΗ και την άκαμπτή στάση των συνδικαλιστών, έγινε αμέσως και δόθηκε τάχιστα το «πράσινο φως» για να εκδοθεί το ΦΕΚ.
Η κίνηση αυτή, παραμονές της έλευσης της τρόικα, είχε αποφασιστεί εδώ και μέρες στο Μέγαρο Μαξίμου στην περίπτωση που οι εργαζόμενοι συνέχιζαν την πολεμική τους στάση εν μέσω θέρους και τουριστικής περιόδου. Απλά, η εντολή από τον Πρωθυπουργό δόθηκε νωρίς το πρωί του Σαββάτου, λίγο πριν αναχωρήσει με τη σύζυγό του για το Καστελόριζο, όπου και παραβρέθηκε στα 60α γενέθλια του δισεκατομμυριούχου ελληνοαυστραλού Άντριους Λιβέρη.
«Η απόφαση για επιστράτευση ήταν μονόδρομος» είπε στο Βήμα ανώτερη κυβερνητική πηγή, υπογραμμίζοντας ότι η κυβέρνηση δείχνει ότι είναι αποφασισμένη να συγκρουστεί με κάθε κόστος με «οργανωμένα συμφέροντα», που αντιδρούν εδώ και πολλά χρόνια στις όποιες αλλαγές έχει επιχειρηθεί να προωθηθούν.

Δεν είναι τυχαίο ότι στο πρωθυπουργικό περιβάλλον αναφέρουν ότι η σκληρή υλοποίηση μιας μεταρρυθμιστικής ατζέντας, χωρίς υποχωρήσεις έναντι της αντιπολίτευσης, κοινωνικής και πολιτικής, θα έχει για τη δικομματική κυβέρνηση, και για τη ΝΔ και για το ΠαΣοΚ, πολλαπλά οφέλη, «σαφώς πολλαπλάσια από το εφήμερο πολιτικό κόστος».

Υπάρχει και η «άλλη ανάγνωση», σύμφωνα με την οποία από την κίνηση της κυβέρνησης για επιστράτευση, όσο παράδοξο και εάν ακούγονται, είναι κερδισμένες και οι δυο πλευρές. Από τη μια η κυβέρνηση, η οποία δείχνει στην πράξη ότι είναι αποφασισμένη να προχωρήσει χωρίς «πισωγυρίσματα» και από την άλλη οι συνδικαλιστές που εμφανίζονται ότι δεν υποχώρησαν, αλλά αναγκάστηκαν να κάνουν πίσω, λόγω της απόφασης για επιστράτευση.
Πλέον οι απεργοί υποχώρησαν και αναζητούν εναλλακτικές μορφές κινητοποίησης, ενώ η δικομματική κυβέρνηση, με τη ΝΔ να έχει κυρίως σηκώσει το πολιτικό βάρος αυτής της απόφασης, ετοιμάζεται πλέον για την πολιτική αναμέτρηση στο πρώτο θερινό τμήμα εργασιών της Βουλής.
Κυρίως η προσοχή του Μεγάρου Μαξίμου επικεντρώνεται στο εάν θα καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ ή όχι να συγκεντρώσει τις 120 υπογραφές που απαιτούνται για να προκαλέσει σε πρώτο στάδιο τη διεξαγωγή τριήμερης συζήτησης επί της προτάσεώς του για δημοψήφισμα.
Ανησυχία στο πρωθυπουργικό γραφείο δεν υπάρχει για τη ψηφοφορία της προσεχούς Τετάρτης και κυρίως η αγωνία είναι για τον «μαγικό αριθμό» 120 που μπορεί να δώσει πολλές αφορμές για πολιτικές αναλύσεις και τη δημιουργία κλίματος στην κοινωνία για τη δυναμική της κυβέρνησης ή της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Βέβαια μέχρι να φθάσουμε στο σημείο να μπλοκαριστεί η προεδρική εκλογή υπάρχει πολύς δρόμος ακόμα, σύμφωνα με ψύχραιμους πολιτικούς αναλυτές, που θεωρούν ότι είναι πολύ πρόωρη αυτή η συζήτηση και γίνεται κακώς σύγκριση των δυο θεμάτων: της προτάσεως επί δημοψηφίσματος για τη μικρή ΔΕΗ και της προεδρικής εκλογής, η οποία κανείς δεν ξέρει πότε ακριβώς θα γίνει και υπό ποιες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συνθήκες.
Άρα, ως εκ τούτου, είναι πολλοί οι πολιτικοί παράγοντες που δεν συμμερίζονται και τη σπουδή της κυβέρνησης κεντρικά να εκπέμψει μήνυμα, δια μέσω του υπουργού Επικρατείας Δημήτρη Σταμάτη, ότι στην πραγματικότητα ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να εγκλωβίσει κόμματα και βουλευτές σε ένα μέτωπο με στόχο να προκαλέσει πολιτική ανωμαλία, μπλοκάροντας την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Επί του μείζονος θέματος της επιστράτευσης και της εξέλιξης που υπάρχει, η «ήττα» των εργαζομένων της ΔΕΗ  με ή χωρίς εισαγωγικά, όπως και η αντίστοιχη ήττα των εκπαιδευτικών παλαιότερα ή των ναυτεργατών, δεν έρχεται προφανώς ως επιβράβευση της κυβερνητικής πολιτικής.
Και όπως λένε ορισμένα κυβερνητικά στελέχη είναι σαφές ότι έχει φθάσει σε πλήρες και ορατό αδιέξοδο η συντεχνιακή άρθρωση της κοινωνίας, όπως τη φιλοτέχνησαν κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, «ο αριστερός και ο δεξιός κορπορατισμός».
Σύμφωνα με την ανάλυση που κάνουν στον κεντρικό πυρήνα της κυβερνητικής εξουσίας, «η πραγματιστική κοινή γνώμη της εποχής, ειδικά μετά το μνημόνιο, δεν θέλει ούτε έναν ισοπεδωτικό αντικρατισμό, ούτε ένα δογματικό κρατισμό». Βέβαια, όπως λένε όμως οι πιο μυημένοι, το νομοσχέδιο για τη «μικρή ΔΕΗ» μπορεί να ψηφιστεί, όπως είναι το αναμενόμενο, αλλά δε συνεπάγεται και «πώληση της μικρής ΔΕΗ».