Το πρόγραμμα και οι θέσεις του ΠΑΣΟΚ

Τις θέσεις του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ – Δημοκρατική Παράταξη παρουσίασε ο Κώστας Σκανδαλίδης στην Πανελλαδική Προγραμματική Συνδιάσκεψη.

Οι κεντρικοί άξονες των θέσεων του ΠΑΣΟΚ είναι αλλαγή σελίδας με σταθερότητα και ασφάλεια, ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη, ισχυρές κυβερνήσεις με εθνική συνεννόηση, προοδευτική Ελλάδα με τις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές, ισχυρή Ε.Ε. με ισότιμο μέλος την Ελλάδα.

Ειδικότερα, ο κ. Σκανδαλίδης είπε ότι το Εθνικό σχέδιο Επανεκκίνησης και Ανασυγκρότησης, το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ – Δημοκρατική Παράταξη δεν αποτελεί τεχνοκρατικό μόρφωμα, αλλά «ξεκινά από τους νέους εθνικούς στόχους και το όραμα μιας ευρωπαϊκής Ελλάδας αυτοδύναμης χωρίς δανεικά και δεκανίκια προσαρμοσμένους στις νέες ανάγκες, είναι μια αλυσίδα επιλογών που η καθεμία συνδέεται με την επόμενη σε ένα συνολικό στρατηγικό πλαίσιο για τη σύγχρονη και δίκαιη Ελλάδα».

Είναι, είπε, ένα στρατηγικό πλαίσιο που εγγυάται: άλλο παραγωγικό και αναπτυξιακό πρότυπο, άλλο κράτος, άλλη σύνθεση κοινωνικών πολιτικών, άλλο πολιτικό σύστημα και εν τέλει άλλο Σύνταγμα ως επιστέγασμα.

Το ΠΑΣΟΚ-Δημοκρατική Παράταξη, σύμφωνα με όσα παρουσίασε ο κ. Σκανδαλίδης δεσμεύεται και εγγυάται:

Την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και την Ε.Ε. ως ισχυρή και ισότιμη χώρα – μέλος με επιρροή, διαπραγματευτικές συμμαχίες, προτάσεις και πρωτοβουλίες, ικανή να διασφαλίσει την οικονομική αυτοδυναμία και τον ενεργό διεθνή μας ρόλο και να συμβάλει στην οικοδόμηση μιας «καλύτερης Ευρώπης», προοδευτικής, δημοκρατικής αλληλέγγυας.

Την ομαλή, ασφαλή και ταχύτερη έξοδο από την κρίση, τα μνημόνια και την τρόικα. Την αποτελεσματική διαπραγμάτευση ενός νέου πλαισίου θωράκισης της χώρας, με προοδευτική αναθεώρηση μιας μνημονιακής συνταγής που βάζει τέρμα στην λιτότητα και την ύφεση. Πλαίσιο χωρίς επαχθείς δεσμεύσεις και ειδικές επιτηρήσεις που δικαιώνει οριστικά τις θυσίες του ελληνικού λαού.

Την καλύτερη Ελλάδα για όλους και ιδιαίτερα τη νέα γενιά με την προώθηση ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων και διαρθρωτικών αλλαγών σε όλους τους τομείς. Για μια σύγχρονη και ανοιχτή κοινωνία που εγγυάται διαφάνεια, αξιοκρατία, ίσες ευκαιρίες για τον καθένα.

Την ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη, συνοχή και αλληλεγγύη. Με την έξοδο από το μνημόνιο, την συνεχή αύξηση του δημοσιονομικού πλεονάσματος, την αξιοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών και εθνικών πόρων και την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας επιταχύνουμε την οικονομική ανάπτυξη και κατανέμουμε δικαιότερα τα βάρη και τα οφέλη της.

Την γενναία πολιτική μεταρρύθμιση που αναβαθμίζει την ποιότητα της δημοκρατίας μας με ριζικές τομές στο πολιτικό σύστημα, τη διοίκηση και τη διακυβέρνηση, την προστασία και κατοχύρωση των ατομικών δικαιωμάτων, την αναζωογόνηση των δημοκρατικών θεσμών και αξιών.

Οι κατευθυντήριες γραμμές του Προγράμματος του ΠΑΣΟΚ, όπως τις ανέλυσε ο κ. Σκανδαλίδης είναι οι εξής:

«1. Κηρύσσοντας με το τέλος του μνημονίου και την αποχώρηση της τρόικας την ολοκλήρωση της δημοσιονομικής προσαρμογής προστατεύουμε και προασπίζουμε τα επιτεύγματα της μέσα από μόνιμες δομές και λειτουργίες. Η χώρα δεν θα γυρίσει πίσω στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό και τον κίνδυνο καθολικής χρεοκοπίας. Οι θυσίες του λαού δεν θα γίνουν παρανάλωμα μιας αλόγιστης πολιτικής.

2. Ξεχρεώνουμε σταδιακά και με ασφάλεια τη χώρα, δίνοντας τη μάχη σταθερά και αποφασιστικά μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Ο μακρύς χρόνος αποπληρωμής του χρέους δεν μας επιτρέπει εφησυχασμό. Πρέπει να κερδηθεί ως πρώτιστη και κατεπείγουσα επιλογή από την πρώτη κιόλας μέρα η αλλαγή του παραγωγικού και αναπτυξιακού προτύπου και να προσαρμοστεί στις νέες απαιτήσεις του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου καταμερισμού. Δεν θα αφήσουμε την Ελλάδα να καταντήσει μια φτωχή, φθηνή και περιθωριακή χώρα.

3. Αυτή η εθνική απαίτηση και η γιγάντια προσπάθεια που προϋποθέτει θα πέσει στο κενό αν η χώρα εξακολουθεί να κυβερνάται με τον ίδιο τρόπο και τις ίδιες πρακτικές, εξυπηρετώντας τα ίδια συμφέροντα. Αλλάζουμε ριζικά τον τύπο της διακυβέρνησης και κυρίως τις πρακτικές που μας καθηλώνουν. Για να οριοθετηθεί το νέο αναπτυξιακό και παραγωγικό μοντέλο οφείλουμε να ανατρέψουμε τις μέχρι σήμερα δομημένες σχέσεις πολιτικής εξουσίας, κράτους και αγοράς.

Αυτό προϋποθέτει μια μεγάλη ανακατανομή ισχύος, πόρων και ευκαιριών που οδηγεί:

– από την παρασιτική, χρηματιστική οικονομία στην πραγματική παραγωγή

– από την συσσώρευση υπερκερδών στις παραγωγικές επενδύσεις

– από την οικονομία των εισοδηματιών στην οικονομία των καινοτόμων επιχειρηματιών

– από τα εύκολα κέρδη στην σκιά του πελατειακού κράτους και της ανομίας

– στην επένδυση στους εργαζομένους και στο γενικό συμφέρον

– από τα κλειστά συστήματα και την εσωστρέφεια στον δίκαιο ανταγωνισμό και στην εξωστρέφεια

– από την παρεοκρατία και τα άδικα προνόμια στην αξιοπρέπεια και τις ίσες ευκαιρίες

4. Μια κρίσιμη δέσμη διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων διασφαλίζει την επίτευξη αυτού του στόχου και επιταχύνει αποφασιστικά τις αναπτυξιακές διαδικασίες: Η ριζική αλλαγή στο φορολογικό σύστημα με εσωτερική ανακατανομή βαρών και αναδιάρθρωση του φορολογικού μηχανισμού, ο άμεσος ανασχεδιασμός και η μεταρρύθμιση της Δημόσιας Διοίκησης, οι διαρθρωτικές αλλαγές στην εκπαίδευση, την υγεία, την κοινωνική ασφάλιση που πρέπει να ολοκληρωθούν με οποιαδήποτε κόστος και στο συντομότερο δυνατό χρόνο χωρίς αμφιταλαντεύσεις.

5. Η αναθέρμανση της οικονομίας με τη διεκδίκηση νέων αναπτυξιακών πόρων και προγραμμάτων. Η αποτελεσματική διαχείριση του ΕΣΠΑ. Ο επενδυτικός αναπροσανατολισμός των διαθέσιμων πόρων με γνώμονα την παραγωγική αναδιάρθρωση και την ανταγωνιστικότητα. Η απελευθέρωση της επιχειρηματικότητας από τα εμπόδια της γραφειοκρατίας. Η θεσμοθέτηση νέων χρηματοδοτικών εργαλείων και μέσων. Αποτελούν μια συστοιχία σημαντικών επιλογών επανεκκίνησης της οικονομίας. Πρέπει να σημάνουμε πραγματικό αναπτυξιακό συναγερμό

6. Πριν και πάνω απ’ όλα οφείλουμε να σηκώσουμε ξανά την κοινωνική μας σημαία. Και να εγγυηθούμε το δικαίωμα του κάθε Έλληνα, της κάθε Ελληνίδας στην αξιοπρέπεια

– με την ενεργή και δυναμική αντιμετώπιση της ανεργίας

– με την προστασία, εγγύηση και σταδιακή αύξηση των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων

– με την κινητροδότηση των βιώσιμων μικρομεσαίων επιχειρήσεων

– με τον ανασχεδιασμό του κοινωνικού κράτους στη βάση της κοινωνικής ανταποδοτικότητας

– με την επαναθεσμοποίηση των εργασιακών σχέσεων στη βάση του κοινωνικού κεκτημένου.

7. Αυτοδύναμη γίνεται η Ελλάδα μόνο αν εσωτερικά χωρίς να διαταράσσει τη δημοσιονομική ισορροπία και την αποτελεσματική εξυπηρέτηση του χρέους μπορεί να καθορίσει ή ίδια χωρίς εξαρτήσεις τον τρόπο παραγωγής και διανομής του πλούτου και τη θεσμική συγκρότηση της δημοκρατίας.»